Uświadom sobie, że już masz wystarczająco dużo.
To zdanie uderza w konsumpcję. Niezadowolenie tworzy bałagan. Bałagan wraca, bo u jego podstaw leży wieczne niezadowolenie z obecnego stanu rzeczy. Bez tej wewnętrznej zgody na „wystarczy”, każda próba sprzątania jest tylko przesunięciem przedmiotów w czasie.
Autor używa ironii - książka o minimalizmie ma wiele stron. Czytelnik oczekuje objętości. Prosty akapit wydaje się bezwartościowy. Przywykliśmy do nadmiaru treści.
Szczęście wynika z działania. Nie wynika z posiadania. Rodzi się w rozmowie. Rodzi się w tworzeniu. Rodzi się w ruchu.
W świecie zaprogramowanym na wzrost człowiek, który uznał, że ma „wystarczająco dużo”, nie jest już użyteczny dla tego świata.